Woda jako czynnik geologiczny cz. 2

Woda, która przenika w głąb ziemi, po przejściu przez warstwy przepuszczalne, np. piasek, natrafia wreszcie na warstwy ścisłe, nieprzenikliwe, np. glinę, tam gromadzi się i tworzy źródło. Źródło może samo torować sobie drogę na powierzchnię ziemi, wtedy wody jego są w ruchu ciągłym, dają często początek rzece. Jeżeli woda źródła sama nie może przebić wierzchnich warstw, a dostęp do nich sztucznie wytwarzamy, wtedy mamy studnie różnego rodzaju.

Woda, która paruje, pochodzi z bezpośrednich opadów, z zasobów, które rośliny wchłonęły z ziemi, a które następnie wydzielają przez liście. Obficie paruje woda, która zasila jeziora, rzeki, ale oczywiście najobfitszym źródłem są powierzchnie mórz, oceanów. Wody płynące, wody rzeczne, nawet o bardzo powolnym biegu, niszczą wytrwale brzegi, tocząc najtwardsze kamienie, wygładzają powierzchnie ich, zaokrąglają, ścierają na coraz drobniejsze okruchy.