Woda w reakcjach fizyczno-chemicznych cz. 6

Korzystamy z tego w bardzo ważnej sprawie oznaczenia ciężaru cząsteczkowego. Ale prawo ciśnienia osmotycznego Pfefiera, prawo Raoulta dotyczą tylko rozcieńczonych roztworów i to tych, które nie przewodzą prądu elektrycznego, jak np. roztwór cukru, natomiast roztwory, będące przewodnikami elektryczności, a takimi są kwasy, zasady, sole, dają znaczne odchylenia. Tak dla roztworu chlorku sodowego otrzymujemy 35 stopni obniżenia temperatury krzepnięcia molowego roztworu zamiast 18 stopni, dla chlorku barowego 43 stopni . Te i inne odchylenia znalazły tłumaczenie w teorii dysocjacji elektrolitycznej albo jonizacji Arrheniusa (1887), która zakłada, że cząsteczka kwasu, zasady i soli w roztworze wodnym dysocjuje się na atomy lub zespoły atomów, naładowane różnoimiennymi elektrycznościami; te produkty rozszczepienia cząsteczki nawyzają się jonami, stąd druga nazwa omawianego zjawiska – jonizacja. Zdolność wody rozszczepiania cząsteczek wspomnianych na jony. bez porównania większa niż innych rozpuszczalników, pozostaje w związku z jej bardzo wysoką stałą dielektryczną.